Het fijne aan onzen tuin is dat we een sportieve en gewaagde expeditie mogen doorstaan om ons onder te dompelen in stilte.. Wij klagen niet, onze conditie klaagt niet, en zolang het weer nie klaagt, pakke wij onze strandstoel en sandallen naar deze geliefkoosde plekjes met volgend uitzicht :

	tdees is eigenlijk nog maar onderweg naar "ons" plekje .. en tegen den tijd dak bove was ware de pille plat natuurlijk.. Ma 't ziet er wel gezellig uit,.. en zeker als ge nog wa hoger zit, ist uitzicht echt wel geweldig ..
	Awel, tdees kunne we zien vanop de leuke plekjes nog hogerop op de berg, ge kunt zelfs zodanig ver zien da ge den oceaan ziet liggen, ma tis nie meer dan e wete en e klein vlekske, niks speciaals da ge ziet .. Soit zo lagen wij daar lekker op het mos een beetje te zonnen tegen de rots aan, met naast ons een kabbelend beekje, en zo'n uitzicht.. Het enig wa nog mankeerde was natuurlijk onze vuurstokjes en pølse, zodat we die konden grille.. ma ne mens kan nie alles hebbe.. ist nie..?
	tdees is eigenlijk heel moeilijk te zien hoeveel hoger da eigenlijk nog is..we zijn tot aan de stenen geraakt, maar nog meer hogerop (zie sneeuw), leek het mij vooral nogal ver, koud en dat stuk moeten we ook weer helemaal naar beneden doen.. :-) Bij de weg deze fotookes zijn getrokken ergens tussen 18u en 20u savonds ..

Begin oktober, zondagmiddag,.. wa doet ne mens dan?